Çocukluk!

Sokakta oyun oynayan çocukları gördükçe küçüklüğüm geliyor hep aklıma. Ya da eski bir fotoğraf, yıpranmış açık mavi tonlarında.. Kulaklarımıza küpe ettiğimiz tek şeyin mandallar olduğu zamanlarımız. Ayakkabı numaralarımızın 20'li olduğu yıllar.. En büyük derdimiz dizimizde ki yara, en büyük hayalimiz ise büyümek! Hangimizin diline gelmemiştir ki -'keşke çocukluğumuza dönebilsek' sözü. Bana çok olmuştur. Hayatımda özlem duyduğum en güzel anılarım. Hani kızınca bazen denir ya hep -çocuk olma diye. Tekrar çocuk olabilmek. Mahalle aralarında deliler gibi düşe kalka top oynadığımız zamanlar. Kale direklerimiz taşlardan. Boyu da yedi sekiz metre değil öyle! Bildiğin çocuk adımları işte. Gözü kara olanlar -ben tek siz hepiniz der. Tekmili birden gelse de umurunda olmaz. Pantolonun cebi misketlerle dolu gezmek. Okul telaşını ve heyecanını yaşamak. Bayram günleri yağmur yağmasın diye geceleri dualar etmek. Ne kadar uğraşsak bile artık çocuk olamıyoruz zaten. Biz istedikçe biraz daha uzaklaşıyor her yıl bizden. Çünkü o zamanlar daha büyüktük. Belki her şey bize büyük geldiği içindir. Daha büyük hayallerimiz vardı, sınır tanımazdı. Beğendiğimiz evler, arabalar, kıyafetler işaret parmağımız kadar uzaktaydı bizden. Hayalimizde o bizimdi artık. Korkularımız daha büyüktü ama daha uzaktı. Hayat gibi bir canavar yoktu o zaman önünde. Oynadığımız şeyler oyuncaklardan ibaretti hep. Sabah erkenden kalkardık, ama en sevdiğimiz çizgi film için. Uykuya dalmak şimdi ki kadar zor değildi çocukken. Türlü türlü düşünceler yerine oynadığımız oyunlar aklımıza gelirdi hep. Ya şimdi? En büyük hayalimiz büyümek, en büyük kavgamız oldu artık. Karanlığın içindeki o küçük aydınlık demetini arıyor hala bir tarafımız. Ama, annesinin karşısına üstü başı çamurlu halde dikilen çocuklar kadar cesaretimiz yok artık ! 
''Çocukluk, hala küçük bir köpek gibi eşlik ediyor bana. Hani bir zamanlar neşeli bir yol arkadaşıdır da, şimdi bakmak ve kırıklarını sarmak, binlerce ilaç vermek zorundasınızdır; ellerinizde ölmesin diye...''
T. Bernard

Share this: